Chronicles: August 27 to September 9
Posted by rockyvallejos at 02:22 PM on September 9, 2004.
August 27: Pagod. Really. We spent the whole day preparing the set, lights and everything for the Talent Night of the Mr. & Ms. Intrams '04 tilt. Fortunately, it paid off. Ang sarap ng feeling ng i-commend ka ng President, VPA, Deans, Faculty and students alike. The presence and help of people around made my task less tiring and difficult. Although hindi talaga ako ang events coordinator, I had my fair share of duties which to my belief I fulfilled satisfactorily. The Talent Night ended at 11 p.m. We spent the rest of the night at the bar a few meters away from the school, and take note, with our Director for Students Affairs.
August 28: I slept for almost the entire day. I woke up at 3 pm, oblivious that I should have returned the digital cameral I borrowed from Sir Dionie! Hindi naman siya nagalit. Pero demerits kumbaga sa impression niya sa akin. Dapat talaga hindi ako tumongga ng todo-todo. I went back to school to monitor the progress of the teams preparation. I usually spend my Saturdays at the movie house but have to tend to more important things.
August 29: As usual, I tend to my regular laundry session. Dyahe talaga! Tambak ang mga nilabhan ko. Hindi ko pa afford magpalaba eh, although merong mga nagbo-volunteer na maglaba ng mga damit ko. Hindi ko rin napansin na naubos na ang stock ko ng Surf with Bleach. Mura kasi yun. Habang tinatahak ko ang daan patungo sa tindahan upang bumili ng sabon, nakasalubong ko si Kim, yung kumpare kong masyadong mahangin. Ewan ko ba't ayaw akong tantanan nitong kupal na 'to. May gusto ata sa 'kin, hehehe. Yung lintik pang aso sa kanto, nakakabad trip! Tatlong taon na akong dumadaan-daan sa lugar na 'yun, hindi pa rin kabisado ang amoy ko. Hay, mga munting bagay na nagbibigay anghang at asim sa buhay natin... I spent the whole afternoon playing dungeons and dragons in my pc. Prinepare ko na yung mga dadalhin ko sa printing press bukay para ma-run na nila. Delayed ang unang issue namin. Bad trip naman ako. Nauubusan na ako ng iri-reason out sa mga publishers namin. Pero sige go lang, swak naman ang content at hindi sila mabibitin. [Crossing my callous-filled fingers]
August 30:It's a bright Monday with a clouded sky. Medyo masarap ang gising. Dinalhan ako ng aking oh-so-loyal-and-super-king na friend na si Eric ng breakfast. Solve. Tinetext na ako na ako ng mga ka-appointment ko sa school. Ang laking issue talaga ng ID sa school. God, halos hindi na ako umabot sa time dahil nakipag-argue pa ako sa blue boy. Nagpalusot na lang ako na naiwan ko unintentionally sa pub office. Wala siyang nagawa nung bigla ko siyang tinakasan. Hay, kawawang guard. Alam ko naman na ginagawa lang niya ang trabaho, ika nga walang personalan. Pero sana naman, walang halong insulto at pagmamaliit. Diretso agad ako sa Dean's to update kung na-approve na yung budget namin. Naku marami pang mga pahapyaw ia-aaprove din naman. Kelangan na kasi ang pera para sa costumes ng mga dancers namin for the Modern Dance and Cheering Competition.
Habang pinapanood ko ang mga cheerers, hindi ko tuloy maiwasang manukso ng mga kapalpakan o sabihin nating katangahan. Bakit kaya hindi nila makuha ang simpleng figure ng hindi nahihirapan? Wala silang thespian-attitude or inclination. Buti pa sa Manila, nasa pareho din ng Pep Squad ng UP ang amin. Pero sige na lang, wala akong magagawa kung hanggang doon lang ang kaya nila. Pinapanood ko na sila ng Bring It On, konting moral support and motivation to heighten their morale.
August 31: Opening Ceremony ng Intramurals. Ala-NCCA ha, in fairness. Sana tuluy-tuloy na yung ganitong transition. Nagkaka-"meat" na kumbaga ang mga pinepresent na performances. Siyempre, saan manggagaling ang momentum kung hindi sa Emcee. Ako yata ang emcee. Kasama ko si Ann, ex-dj ng campus radio. Oh di ba, dynamic duo. Kasami ko rin si Ann sa publication. Ang pinakagusto at pinakaabangan ko rin sa opening eh ang fireworks display. 10 minutes lang pero solve na ang mga mata namin. Minsan lang magkaroon ng ganito sa probinsya namin. Sa gabi idinaos ang opening, and take note po, 90% na student populace ay nag-attend. Nang dahil sa fireworks? May cheering competition pa bukas na tiyak na dadagsain ng mga estupidyante.
September 1-3: Intramurals. Nothing is so extraordinary in this event, though, some "new" contests were added. A transition was made in order to give this year's celebration a "new look" as what our student council quoted. Ironically, four teams competed which should only be two. As a volunteer, I am quite pissed off by some little errors which have been avoided if they were just anticipated it before the event. They plan was so grand yet it proved futile as they encountered so many failures "by leaps and bounds". Hay, ewan ko ba, basta ako ginawa ko ang part ko which was satisfactorily commended by those who've seen my performance. I emceed four events in the Intramurals. The only thing I hate about emceeing is that you take the blame for every miscommunication, error in sounds, or in the order of the program-which apparently not my fault, it was the events manager's. Pero salamat at natapos din. Tatlong gabi rin akong walang sapat ng tulog. Buyayaw pa matatanggap mo pagka-umaga. I guess that's it. That's the price of being good.
September 4-5: Saturdays and Sundays used to be a time for recreation and relaxation. Naku akala ko eh natapos na work after Intrams. Wala na ata akong ginawa kundi ang magsilbi. Pwede na akong maihantulad sa isang charitable institution. Feeling ng ibang tao wala ng iba ang pwede pang makagawa nun kundi ako lang. Kung tatanggi naman ko, eh para na rin akong nag-career suicide, siyempre, yaw ko nun. Imbes na gawin ko ang chores ko sa bahay, iniintindi ko pa ang problema ng ibang tao. Magpagawa ba naman sa aking ng opening remarks ang teacher ko sa English? Tapos dagdagan pa nung isang favor na dapat ko ding gawin kasi ginawan nya rin ako ng favor one time. Hay, kelan kaya darating yung panahon na wala na akong iisipin, sarili ko na lang? Self-centered...
September 6: Bale hindi pa rin nag-subside ang hang-over ko sa intrams. Hindi ako naka-attend ng class ko sa 7:30. Medyo tagilid na nga standing sa klase na iyon, pray ko lang na hindi mag-check ng attendance yung teacher namin. Apat na nga lang subjects ko, hindi ko pa mabigyan ng kaukulang panahon. Feeling ko talaga nawala na momentum ko sa pag-aaral. Advise naman diyan oh?
August 28: I slept for almost the entire day. I woke up at 3 pm, oblivious that I should have returned the digital cameral I borrowed from Sir Dionie! Hindi naman siya nagalit. Pero demerits kumbaga sa impression niya sa akin. Dapat talaga hindi ako tumongga ng todo-todo. I went back to school to monitor the progress of the teams preparation. I usually spend my Saturdays at the movie house but have to tend to more important things.
August 29: As usual, I tend to my regular laundry session. Dyahe talaga! Tambak ang mga nilabhan ko. Hindi ko pa afford magpalaba eh, although merong mga nagbo-volunteer na maglaba ng mga damit ko. Hindi ko rin napansin na naubos na ang stock ko ng Surf with Bleach. Mura kasi yun. Habang tinatahak ko ang daan patungo sa tindahan upang bumili ng sabon, nakasalubong ko si Kim, yung kumpare kong masyadong mahangin. Ewan ko ba't ayaw akong tantanan nitong kupal na 'to. May gusto ata sa 'kin, hehehe. Yung lintik pang aso sa kanto, nakakabad trip! Tatlong taon na akong dumadaan-daan sa lugar na 'yun, hindi pa rin kabisado ang amoy ko. Hay, mga munting bagay na nagbibigay anghang at asim sa buhay natin... I spent the whole afternoon playing dungeons and dragons in my pc. Prinepare ko na yung mga dadalhin ko sa printing press bukay para ma-run na nila. Delayed ang unang issue namin. Bad trip naman ako. Nauubusan na ako ng iri-reason out sa mga publishers namin. Pero sige go lang, swak naman ang content at hindi sila mabibitin. [Crossing my callous-filled fingers]
August 30:It's a bright Monday with a clouded sky. Medyo masarap ang gising. Dinalhan ako ng aking oh-so-loyal-and-super-king na friend na si Eric ng breakfast. Solve. Tinetext na ako na ako ng mga ka-appointment ko sa school. Ang laking issue talaga ng ID sa school. God, halos hindi na ako umabot sa time dahil nakipag-argue pa ako sa blue boy. Nagpalusot na lang ako na naiwan ko unintentionally sa pub office. Wala siyang nagawa nung bigla ko siyang tinakasan. Hay, kawawang guard. Alam ko naman na ginagawa lang niya ang trabaho, ika nga walang personalan. Pero sana naman, walang halong insulto at pagmamaliit. Diretso agad ako sa Dean's to update kung na-approve na yung budget namin. Naku marami pang mga pahapyaw ia-aaprove din naman. Kelangan na kasi ang pera para sa costumes ng mga dancers namin for the Modern Dance and Cheering Competition.
Habang pinapanood ko ang mga cheerers, hindi ko tuloy maiwasang manukso ng mga kapalpakan o sabihin nating katangahan. Bakit kaya hindi nila makuha ang simpleng figure ng hindi nahihirapan? Wala silang thespian-attitude or inclination. Buti pa sa Manila, nasa pareho din ng Pep Squad ng UP ang amin. Pero sige na lang, wala akong magagawa kung hanggang doon lang ang kaya nila. Pinapanood ko na sila ng Bring It On, konting moral support and motivation to heighten their morale.
August 31: Opening Ceremony ng Intramurals. Ala-NCCA ha, in fairness. Sana tuluy-tuloy na yung ganitong transition. Nagkaka-"meat" na kumbaga ang mga pinepresent na performances. Siyempre, saan manggagaling ang momentum kung hindi sa Emcee. Ako yata ang emcee. Kasama ko si Ann, ex-dj ng campus radio. Oh di ba, dynamic duo. Kasami ko rin si Ann sa publication. Ang pinakagusto at pinakaabangan ko rin sa opening eh ang fireworks display. 10 minutes lang pero solve na ang mga mata namin. Minsan lang magkaroon ng ganito sa probinsya namin. Sa gabi idinaos ang opening, and take note po, 90% na student populace ay nag-attend. Nang dahil sa fireworks? May cheering competition pa bukas na tiyak na dadagsain ng mga estupidyante.
September 1-3: Intramurals. Nothing is so extraordinary in this event, though, some "new" contests were added. A transition was made in order to give this year's celebration a "new look" as what our student council quoted. Ironically, four teams competed which should only be two. As a volunteer, I am quite pissed off by some little errors which have been avoided if they were just anticipated it before the event. They plan was so grand yet it proved futile as they encountered so many failures "by leaps and bounds". Hay, ewan ko ba, basta ako ginawa ko ang part ko which was satisfactorily commended by those who've seen my performance. I emceed four events in the Intramurals. The only thing I hate about emceeing is that you take the blame for every miscommunication, error in sounds, or in the order of the program-which apparently not my fault, it was the events manager's. Pero salamat at natapos din. Tatlong gabi rin akong walang sapat ng tulog. Buyayaw pa matatanggap mo pagka-umaga. I guess that's it. That's the price of being good.
September 4-5: Saturdays and Sundays used to be a time for recreation and relaxation. Naku akala ko eh natapos na work after Intrams. Wala na ata akong ginawa kundi ang magsilbi. Pwede na akong maihantulad sa isang charitable institution. Feeling ng ibang tao wala ng iba ang pwede pang makagawa nun kundi ako lang. Kung tatanggi naman ko, eh para na rin akong nag-career suicide, siyempre, yaw ko nun. Imbes na gawin ko ang chores ko sa bahay, iniintindi ko pa ang problema ng ibang tao. Magpagawa ba naman sa aking ng opening remarks ang teacher ko sa English? Tapos dagdagan pa nung isang favor na dapat ko ding gawin kasi ginawan nya rin ako ng favor one time. Hay, kelan kaya darating yung panahon na wala na akong iisipin, sarili ko na lang? Self-centered...
September 6: Bale hindi pa rin nag-subside ang hang-over ko sa intrams. Hindi ako naka-attend ng class ko sa 7:30. Medyo tagilid na nga standing sa klase na iyon, pray ko lang na hindi mag-check ng attendance yung teacher namin. Apat na nga lang subjects ko, hindi ko pa mabigyan ng kaukulang panahon. Feeling ko talaga nawala na momentum ko sa pag-aaral. Advise naman diyan oh?